37 - voor mamma

Ooit bleef je 37 en ik geloofde je,
heel lang. Toch slonken de jaren en
de centimeters, je levenslust nooit.

Je danst je walsje steeds strammer,
tassen worden minder zwaar getild, de
trap gemeden, ramen worden nu gelapt.

Maar elke ‘sjoel’ wordt nog getart, elke
‘BINGO’ uit volle borst. Een winnaar ben je
in volharding en in stralen tot aan je dood.

Ik herken je zelfspot; elke tegenslag lacht in
spiegelbeeld terug. De dingen altijd bij naam
genoemd, recht door zee zonder haperen. 

Jij bent er! Dus nu geen verdriet nog om
wat misschien ooit komt… met moeite dan.
37 was je toen al en blijf je wat mij betreft,

voor eeuwig

Conny Lahnstein